| Categoría gramatical | verbo |
|---|---|
| Separación | di·sput·i |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | disputas |
| Pasado | disputis |
| Futuro | disputos |
| Modo conditional | |
| disputus | |
| Modo imperativo | |
| disputu | |
| Participios activos | |
|---|---|
| Presente | disputanta |
| Pasado | disputinta |
| Futuro | disputonta |
| alemán | disputieren; streiten; sich streiten |
|---|---|
| catalán | disputar |
| checo | hádat se; přít se |
| español | disputar |
| feroés | kjakast |
| francés | se disputer |
| frisón de Saterland | disputierje; striedje; kibbelje |
| húngaro | társalog |
| inglés | argue; dispute |
| neerlandés | disputeren; twisten; redetwisten; strijden |
| polaco | spierać się |
| portugués | contender; disputar; porfiar |