| Categoría gramatical | sustantivo |
|---|---|
| Separación | ment·o |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Caso nominativo | mento | mentoj |
| Caso acusativo | menton | mentojn |
| ? | |
|---|---|
| afrikáans | munt |
| alemán | Minze |
| catalán | menta |
| checo | máta |
| danés | mynte |
| español | menta; hierba buena; sándalo |
| feroés | mynta |
| finés | minttu |
| francés | menthe |
| frisón de Saterland | Minte |
| galés | mintys |
| húngaro | menta |
| inglés | mint |
| inglés antiguo | minte |
| italiano | menta |
| latín | menta |
| neerlandés | munt; kruizemunt; vlooienkruid |
| noruego | mynte |
| polaco | mięta |
| portugués | hortelã; menta |
| rumano | mintă |
| ruso | мята |
| suajili | peremende |
| sueco | mynta |
| tailandés | มินต์ |
| turco | nane |
| ucraniano | м’ята |