| Categoría gramatical | adjetivo |
|---|---|
| Separación | ab·surd·a |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Caso nominativo | absurda | absurdaj |
| Caso acusativo | absurdan | absurdajn |
| albanés | absurd |
|---|---|
| alemán | absurd; ungereimt; widersinnig; unsinnig; albern |
| catalán | absurd |
| checo | absurdní; nesmyslný |
| danés | absurd |
| español | absurdo |
| finés | järjetön |
| francés | absurde; déraisonnable |
| frisón de Saterland | fläp; absurd; maal; fertroald |
| frisón occidental | absurd; healwiis |
| húngaro | abszurd; képtelen |
| inglés | absurd; nonsensical; preposterous; incongruous |
| islandés | fáránlegur |
| italiano | assurdo |
| latín | absurdus |
| neerlandés | absurd; dwaas; ongerijmd; onzinnig; zinneloos; zot |
| papiamento | apsurdo |
| portugués | absurdo; disparatado |
| turco | abes; saçma |