| Woordsoort | zelfstandig naamwoord |
|---|---|
| Afbreking | ar·mi·stic·o |
| Enkelvoud | Meervoud | |
|---|---|---|
| Nominatief | armistico | armisticoj |
| Accusatief | armisticon | armisticojn |
| Afrikaans | wapenstilstand |
|---|---|
| Deens | våbenstilstand |
| Duits | Waffenstillstand; Waffenruhe |
| Engels | armistice; cease‐fire; truce; suspension of arms; suspension of hostilities |
| Frans | armistice |
| Grieks | ανακωχή |
| Nederlands | wapenstilstand; bestand; staakt‐het‐vuren |
| Portugees | armistício; trégua |
| Spaans | armisticio |
| Tsjechisch | příměří |
| Turks | ateşkes |