| Woordsoort | zelfstandig naamwoord |
|---|---|
| Afbreking | in·dign·o |
| Nominatief | indigno |
|---|---|
| Accusatief | indignon |
| Afrikaans | aanstoot |
|---|---|
| Duits | Entrüstung; Empörung; Unwille |
| Engels | indignation; exasperation; resentment; annoyance |
| Frans | agacement |
| Grieks | αγανάκτηση |
| Italiaans | scandalo |
| Nederlands | aanstoot; verontwaardiging |
| Spaans | escandálo |
| Westerlauwers Fries | oanstjit; argewaasje |
| Zweeds | anstöt; förargelse; förtrytelse; harm |