| Wurdsoarte | tiidwurd |
|---|---|
| Ofbreking | in·dign·i |
| Oantoanende foarm | |
|---|---|
| Notiid | indignas |
| Doetiid | indignis |
| Dantiid | indignos |
| Betingstfoarm | |
| indignus | |
| hjittende foarm | |
| indignu | |
| Warbere mulwurden | |
|---|---|
| Notiid | indignanta |
| Doetiid | indigninta |
| Dantiid | indignonta |
| Deensk | ærgre sig |
|---|---|
| Dútsk | aufgebracht sein; entrüstet sein; sich entrüsten; sich empören; unwillig sein |
| Finsk | närkästyä |
| Frânsk | s’indigner |
| Frysk | ergerje |
| Gryksk | αγανακτώ |
| Ingelsk | be indignant; be irritated; resent |
| Yslânsk | gremjast |
| Nederlânsk | verontwaardigd zijn; zich ergeren; zich verontwaardigen |
| Noarsk | ergre seg |
| Portegeesk | indignar‐se; sentir indignação |
| Sealterfrysk | apbroacht weese; sik äntrustje |
| Spaansk | indignarse |
| Sweedsk | harmas |