| Part of speech | common noun |
|---|---|
| Hyphenation | de·vi·i |
| Nominative | devii |
|---|---|
| Accusative | deviin |
| Czech | odbočit; odchýlit; odchýlit se |
|---|---|
| Dutch | afwijken |
| English | turn; aberrate; deviate |
| Faeroese | víkja frá |
| Finnish | poiketa |
| French | dévier |
| German | abschweifen; abweichen |
| Hungarian | eltér |
| Italian | svoltare |
| Low German | afwyken |
| Papiamento | desviá |
| Portuguese | desencaminhar‐se; desviar‐se; extraviar‐se |
| Saterland Frisian | oudweele; ouwieke |
| Spanish | desviarse |
| West Frisian | ôfslaan; ôfwike |