| Part of speech | common noun |
|---|---|
| Hyphenation | mi·nistr·o |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominative | ministro | ministroj |
| Accusative | ministron | ministrojn |
| Afrikaans | minister |
|---|---|
| Catalan | ministre |
| Czech | ministr |
| Danish | minister |
| Dutch | bewindsman; minister |
| English | minister; secretary |
| Faeroese | ráðharri |
| French | ministre |
| German | Minister |
| Icelandic | sendiherra |
| Jamaican Patois | minista |
| Luxemburgish | Minister |
| Papiamento | minister |
| Polish | górnik; minister |
| Portuguese | ministro |
| Saterland Frisian | Minister |
| Scots | meenister |
| Scottish Gaelic | ministear |
| Spanish | ministro |
| Swahili | waziri |
| Swedish | departementschef; minister |
| Turkish | bakan |
| Welsh | gweinidog |
| West Frisian | minister |