| Part of speech | verb |
|---|---|
| Hyphenation | in·dign·i |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | indignas |
| Past tense | indignis |
| Future tense | indignos |
| Conditional mood | |
| indignus | |
| Imperative mood | |
| indignu | |
| Active participles | |
|---|---|
| Present tense | indignanta |
| Past tense | indigninta |
| Future tense | indignonta |
| Danish | ærgre sig |
|---|---|
| Dutch | verontwaardigd zijn; zich ergeren; zich verontwaardigen |
| English | be indignant; be irritated; resent |
| Finnish | närkästyä |
| French | s’indigner |
| German | aufgebracht sein; entrüstet sein; sich entrüsten; sich empören; unwillig sein |
| Greek | αγανακτώ |
| Icelandic | gremjast |
| Norwegian | ergre seg |
| Portuguese | indignar‐se; sentir indignação |
| Saterland Frisian | apbroacht weese; sik äntrustje |
| Spanish | indignarse |
| Swedish | harmas |
| West Frisian | ergerje |