| Wortart | Substantiv |
|---|---|
| Trennung | de·vi·i |
| Nominativ | devii |
|---|---|
| Akkusativ | deviin |
| Deutsch | abschweifen; abweichen |
|---|---|
| Englisch | turn; aberrate; deviate |
| Färöerisch | víkja frá |
| Finnisch | poiketa |
| Französisch | dévier |
| Italienisch | svoltare |
| Niederdeutsch | afwyken |
| Niederländisch | afwijken |
| Papiamento | desviá |
| Portugiesisch | desencaminhar‐se; desviar‐se; extraviar‐se |
| Saterfriesisch | oudweele; ouwieke |
| Spanisch | desviarse |
| Tschechisch | odbočit; odchýlit; odchýlit se |
| Ungarisch | eltér |
| WestFriesisch | ôfslaan; ôfwike |