| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | de·klin·iĝ·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | dekliniĝas |
| Präterium | dekliniĝis |
| Futur | dekliniĝos |
| Konditional | |
| dekliniĝus | |
| Imperativ | |
| dekliniĝu | |
| Aktive Partizipien | |
|---|---|
| Präsens | dekliniĝanta |
| Präterium | dekliniĝinta |
| Futur | dekliniĝonta |
| Deutsch | abweichen; sich wegbeugen; sich abneigen; sich abkehren |
|---|---|
| Englisch | deviate; decline; diverge |
| Niederländisch | afwijken |
| Saterfriesisch | ouwieke |
| Spanisch | desviarse |
| Tschechisch | odbočit; odchýlit; odchýlit se |
| WestFriesisch | ôfwike |