| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | taŭg·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | taŭgas |
| Präterium | taŭgis |
| Futur | taŭgos |
| Konditional | |
| taŭgus | |
| Aktive Partizipien | |
|---|---|
| Präsens | taŭganta |
| Präterium | taŭginta |
| Futur | taŭgonta |
| Deutsch | taugen |
|---|---|
| Englisch | be suitable; fit; suit; be of use; serve; do |
| Färöerisch | duga; vera nóg góður |
| Finnisch | kelvata |
| Französisch | convenir; être bon à |
| Katalanisch | adir‐se; servir |
| Niederländisch | deugen; geschikt zijn |
| Polnisch | być zdatnym |
| Portugiesisch | convir; prestar‐se; servir; valer |
| Saterfriesisch | dooge |
| Spanisch | ser apto; servir |
| Suaheli | ‐faa |