| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | a·par·ten·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | apartenas |
| Präterium | apartenis |
| Futur | apartenos |
| Konditional | |
| apartenus | |
| Aktive Partizipien | |
|---|---|
| Präsens | apartenanta |
| Präterium | aparteninta |
| Futur | apartenonta |
| Afrikaans | behoort; toebehoor; aanbehoort |
|---|---|
| Dänisch | tilhøre |
| Deutsch | gehören; angehören; zugehören |
| Englisch | belong; appertain; pertain |
| Färöerisch | hoyra til |
| Französisch | appartenir |
| Italienisch | appartenere |
| Katalanisch | pertànyer |
| Luxemburgisch | gehéieren |
| Niederdeutsch | tohöyren |
| Niederländisch | behoren; toebehoren |
| Portugiesisch | caber a; pertencer; ser de; tocar a |
| Russisch | принадлежать |
| Saterfriesisch | heere tou; touheere |
| Scots | belang |
| Spanisch | pertenecer; pertenecer a; ser de |
| Thai | เป็นของ |
| Ungarisch | tartozik; hozzátartozik |
| WestFriesisch | hearre |