| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | or·don·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | ordonas |
| Präterium | ordonis |
| Futur | ordonos |
| Konditional | |
| ordonus | |
| Imperativ | |
| ordonu | |
| Partizipien | ||
|---|---|---|
| Aktive Partizipien | Passive Partizipien | |
| Präsens | ordonanta | ordonata |
| Präterium | ordoninta | ordonita |
| Futur | ordononta | ordonota |
| Afrikaans | beveel; gelas |
|---|---|
| Deutsch | anordnen; befehlen; gebieten; verordnen; vorschreiben |
| Englisch | command; order; tell; dictate; direct |
| Färöerisch | skipa fyri |
| Finnisch | käskeä |
| Französisch | commander; enjoindre; ordonner; sommer |
| Katalanisch | manar; ordenar |
| Luxemburgisch | befielen; virschreiwen |
| Niederländisch | bevelen; gelasten; sommeren; verordenen; voorschrijven; gebieden; bevel geven; verordonneren; ordonneren; verordineren |
| Polnisch | rozkazywać |
| Portugiesisch | dar ordem; mandar; ordenar; prescrever |
| Rumänisch | comanda; ordona |
| Russisch | велеть; приказать; приказывать |
| Saterfriesisch | anoardenje; befeele; gebjoode; feroardenje; foarschrieuwe; foarskrieuwe |
| Schwedisch | befalla; påbjuda |
| Spanisch | mandar; ordenar |
| Thai | สั่ง |
| WestFriesisch | befelje |