| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | ob·stin·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | obstinas |
| Präterium | obstinis |
| Futur | obstinos |
| Konditional | |
| obstinus | |
| Imperativ | |
| obstinu | |
| Aktive Partizipien | |
|---|---|
| Präsens | obstinanta |
| Präterium | obstininta |
| Futur | obstinonta |
| Deutsch | sich eigensinnig in den Kopf setzen; trotzen |
|---|---|
| Englisch | be stubborn; be obstinate; persist; maintain; dig one’s heels in |
| Französisch | s’obstiner |
| Niederländisch | koppig volhouden; tegenstreven; zich schrap zetten |
| Portugiesisch | obstinar‐se; teimar |
| Russisch | артачиться |
| Saterfriesisch | trotsje; sik in n Kop sätte; kopsk weese |