| Wortart | Substantiv |
|---|---|
| Trennung | nor·veg·o |
| Einzahl | Mehrzahl | |
|---|---|---|
| Nominativ | norvego | norvegoj |
| Akkusativ | norvegon | norvegojn |
| Afrikaans | Noor; Noorweër |
|---|---|
| Albanisch | norvegjez |
| Dänisch | nordmand |
| Deutsch | Norweger |
| Englisch | Norwegian |
| Finnisch | norjalainen |
| Französisch | Norvégien |
| Griechisch | Νορβηγός |
| Isländisch | Norðmaður |
| Italienisch | norvegese |
| Katalanisch | norueg |
| Niederländisch | Noor |
| Norwegisch | nordmann |
| Papiamento | noruechi; norwedji |
| Polnisch | Norweg |
| Portugiesisch | norueguês |
| Russisch | норвежец |
| Saterfriesisch | Norweger |
| Schwedisch | norrman |
| Spanisch | noruego |
| Türkisch | Norveçce; Norveçli |
| Ungarisch | norvég |
| WestFriesisch | Noar |