| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | na·tur·o |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | naturas |
| Präterium | naturis |
| Futur | naturos |
| Konditional | |
| naturus | |
| Afrikaans | natuur |
|---|---|
| Albanisch | natyrë |
| Dänisch | natur |
| Deutsch | Natur |
| Englisch | nature |
| Englisch (Altenglisch) | gecynd |
| Färöerisch | náttúra |
| Französisch | nature |
| Isländisch | æði |
| Italienisch | carattere; indole; natura |
| Katalanisch | natura |
| Latein | natura |
| Luxemburgisch | Natur |
| Malaiisch | alam |
| Niederdeutsch | natuur; natüür |
| Niederländisch | natuur |
| Norwegisch | natur |
| Papiamento | naturalesa |
| Polnisch | natura |
| Portugiesisch | natureza |
| Saterfriesisch | Natuur |
| Schwedisch | art; natur |
| Scots | naitur |
| Spanisch | índole; naturaleza |
| Thai | ธรรม; ธรรมชาติ; อุปนิสัย |
| Tschechisch | povaha; přirozenost; příroda; přírodní |
| Ungarisch | természet |
| WestFriesisch | aard; natuer; wêzen |