| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | mank·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | mankas |
| Präterium | mankis |
| Futur | mankos |
| Konditional | |
| mankus | |
| Aktive Partizipien | |
|---|---|
| Präsens | mankanta |
| Präterium | mankinta |
| Futur | mankonta |
| Afrikaans | ontbreek |
|---|---|
| Deutsch | fehlen; mangeln; ermangeln |
| Englisch | be lacking; be missing |
| Färöerisch | vanta |
| Finnisch | puuttua |
| Französisch | manquer |
| Griechisch (Klassisches) | ἅπειμι |
| Katalanisch | faltar; mancar |
| Niederdeutsch | untbreaken |
| Niederländisch | absent zijn; afwezig zijn; schelen; ontbreken; mankeren; schorten |
| Papiamento | falta |
| Polnisch | brakować |
| Portugiesisch | escassear; falhar; faltar |
| Rumänisch | lipsi |
| Saterfriesisch | failje |
| Schwedisch | saknas |
| Scots | miss |
| Spanisch | faltar; haber de menos |