| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | kve·rel·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | kverelas |
| Präterium | kverelis |
| Futur | kverelos |
| Konditional | |
| kverelus | |
| Imperativ | |
| kverelu | |
| Aktive Partizipien | |
|---|---|
| Präsens | kverelanta |
| Präterium | kverelinta |
| Futur | kverelonta |
| Afrikaans | woorde hê |
|---|---|
| Dänisch | skændes |
| Deutsch | Streit haben; streiten; sich streiten; sich zanken |
| Englisch | wrangle; quarrel; squabble; bicker; row; scrap |
| Färöerisch | deilast; keglast |
| Französisch | se disputer; se quereller |
| Isländisch | rífast |
| Katalanisch | barallar‐se; disputar |
| Malaiisch | berbantah |
| Niederländisch | kiften; kijven; krakelen; ruzie maken; ruziën; herrie maken; woorden hebben; ruzie hebben |
| Norwegisch | krangle; trette |
| Papiamento | pleita |
| Polnisch | kłócić się |
| Portugiesisch | altercar; porfiar; querelar |
| Schwedisch | gräla; tvista |
| Spanisch | disputar; reñir |
| Türkisch | atışmak |