| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | kon·jekt·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | konjektas |
| Präterium | konjektis |
| Futur | konjektos |
| Konditional | |
| konjektus | |
| Imperativ | |
| konjektu | |
| Partizipien | ||
|---|---|---|
| Aktive Partizipien | Passive Partizipien | |
| Präsens | konjektanta | konjektata |
| Präterium | konjektinta | konjektita |
| Futur | konjektonta | konjektota |
| Deutsch | mutmaßen; vermuten; für wahrscheinlich halten |
|---|---|
| Englisch | conjecture; surmise; guess; speculate; wonder |
| Färöerisch | ætla; meta; skjóta upp á |
| Finnisch | otaksua |
| Französisch | conjecturer; prévoir; se douter de |
| Katalanisch | conjecturar |
| Niederländisch | gissen; vermoeden |
| Portugiesisch | conjeturar; supor |
| Saterfriesisch | gisje; fermoudje; foaruutsätte |
| Spanisch | conjeturar |
| Tschechisch | domnívat se; hádat |