| Wortart | Substantiv |
|---|---|
| Trennung | ko·leg·o |
| Einzahl | Mehrzahl | |
|---|---|---|
| Nominativ | kolego | kolegoj |
| Akkusativ | kolegon | kolegojn |
| Afrikaans | kollega |
|---|---|
| Dänisch | kollega |
| Deutsch | Amtsbruder; Amtsgenosse; Genosse; Kollege |
| Englisch | colleague; counterpart |
| Färöerisch | starvsbróðir; lagsbróðir |
| Französisch | collègue |
| Italienisch | collegio; collega |
| Katalanisch | col·lega |
| Latein | collega |
| Niederländisch | ambtgenoot; collega |
| Papiamento | kolega |
| Rumänisch | coleg |
| Saterfriesisch | Amtsbruur; Genosse; Kollege |
| Schwedisch | kollega |
| Spanisch | colega |
| Tschechisch | kolega |
| Türkisch | meslekdaş |
| WestFriesisch | amtgenoat; kollega |