| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | klar·ig·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | klarigas |
| Präterium | klarigis |
| Futur | klarigos |
| Konditional | |
| klarigus | |
| Imperativ | |
| klarigu | |
| Partizipien | ||
|---|---|---|
| Aktive Partizipien | Passive Partizipien | |
| Präsens | klariganta | klarigata |
| Präterium | klariginta | klarigita |
| Futur | klarigonta | klarigota |
| Afrikaans | verduidelik |
|---|---|
| Dänisch | forklare |
| Deutsch | darlegen; einleuchten; erklären; erläutern; klarmachen; klarlegen; deutlich machen; verständlich machen; aufklären |
| Englisch | clarify; explain; account for; construe; account; elucidate; make clear |
| Färöerisch | greiða |
| Französisch | développer; expliquer |
| Isländisch | þýða |
| Italienisch | spiegare |
| Jiddisch | פֿאַרטײַטשן |
| Katalanisch | aclarir; explicar |
| Latein | acclarare |
| Luxemburgisch | explizéieren |
| Malaiisch | menyatakan; terand |
| Niederländisch | beduiden; duidelijk maken; uitleggen; verhelderen; verklaren; expliceren; ophelderen; klaren; toelichten |
| Papiamento | aklará; splika |
| Polnisch | wyjaśniać |
| Portugiesisch | explicar |
| Rumänisch | clarifica |
| Russisch | объяснять |
| Saterfriesisch | deerlääse; ienljuchte; ferkloorje; ärkläärje |
| Schwedisch | förklara; utlägga |
| Spanisch | aclarar; explicar |
| Tschechisch | objasnit; vysvětlit; vysvětlovat |
| Türkisch | açıklamak; anlatmak |
| WestFriesisch | ferklearje |