| Wortart | Verb |
|---|---|
| Trennung | i·rit·i |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | iritas |
| Präterium | iritis |
| Futur | iritos |
| Konditional | |
| iritus | |
| Imperativ | |
| iritu | |
| Partizipien | ||
|---|---|---|
| Aktive Partizipien | Passive Partizipien | |
| Präsens | iritanta | iritata |
| Präterium | iritinta | iritita |
| Futur | iritonta | iritota |
| Afrikaans | irriteer |
|---|---|
| Deutsch | reizen; aufreizen; erregen; erzürnen; irritieren; angreifen |
| Englisch | irritate |
| Färöerisch | erta; arga; ørkymla |
| Niederländisch | irriteren |
| Spanisch | acuciar; incitar |