| Wortart | Substantiv |
|---|---|
| Trennung | ho·nor·o |
| Nominativ | honoro |
|---|---|
| Akkusativ | honoron |
| Afrikaans | eer; ere |
|---|---|
| Albanisch | nder |
| Dänisch | ære |
| Deutsch | Ehre |
| Englisch | honour |
| Englisch (Altenglisch) | ar; weorþmynd |
| Färöerisch | heiður |
| Französisch | honneur |
| Italienisch | onore |
| Jiddisch | כּבֿעד |
| Katalanisch | honor |
| Latein | honor |
| Niederländisch | eer; ere |
| Papiamento | honor |
| Polnisch | honor; zaszczyt |
| Portugiesisch | decoro; honra |
| Russisch | честь |
| Saterfriesisch | Eere |
| Schwedisch | heder; honnör; ära |
| Spanisch | honor |
| Sranan | grani |
| Suaheli | adhama |
| Tschechisch | pocta; čest |
| Türkisch | namus; şeref |
| Ungarisch | tisztelet |
| WestFriesisch | eare |