| Wortart | Substantiv |
|---|---|
| Trennung | fi·anĉ·o |
| Einzahl | Mehrzahl | |
|---|---|---|
| Nominativ | fianĉo | fianĉoj |
| Akkusativ | fianĉon | fianĉojn |
| Dänisch | forlovede |
|---|---|
| Deutsch | Bräutigam; Verlobter |
| Englisch | fiancé |
| Englisch (Altenglisch) | brydguma |
| Färöerisch | festarmaður; brúðgómur |
| Finnisch | sulhanen |
| Französisch | fiancé; accordé |
| Griechisch | αρραβωνιαστικόσ |
| Isländisch | unnusti |
| Italienisch | fidanzato |
| Kabylisch | isli (ⵉⵙⵍⵉ) |
| Katalanisch | promès; xicot |
| Niederländisch | bruidegom; galant; verloofde; bruigom |
| Norwegisch | forlovede |
| Papiamento | komprometido |
| Portugiesisch | noivo |
| Saterfriesisch | Brüüdicham |
| Schwedisch | fästman |
| Spanisch | novio; prometido; novillo |
| WestFriesisch | breugeman; feint |