| Woordsoort | selfstandige naamwoord |
|---|---|
| Afbreking | de·vi·i |
| Nominatief | devii |
|---|---|
| Akkusatief | deviin |
| Duits | abschweifen; abweichen |
|---|---|
| Engels | turn; aberrate; deviate |
| Faroëes | víkja frá |
| Fins | poiketa |
| Frans | dévier |
| Fries | ôfslaan; ôfwike |
| Hongaars | eltér |
| Italiaans | svoltare |
| Nederduits | afwyken |
| Nederlands | afwijken |
| Papiaments | desviá |
| Portugees | desencaminhar‐se; desviar‐se; extraviar‐se |
| Saterfries | oudweele; ouwieke |
| Spaans | desviarse |
| Tsjeggies | odbočit; odchýlit; odchýlit se |