| Woordsoort | selfstandige naamwoord |
|---|---|
| Afbreking | kon·dut·o |
| Nominatief | konduto |
|---|---|
| Akkusatief | konduton |
| Afrikaans | gedrag; houding |
|---|---|
| Deens | opførsel |
| Duits | Aufführung; Benehmen; Betragen; Gebahren; Verhalten |
| Engels | behaviour; conduct; deportment; comportment |
| Frans | procédé |
| Grieks | αγωγή |
| Italiaans | condotta |
| Nederduits | gedrag |
| Nederlands | gedrag; houding; wandel; attitude |
| Noors | oppførsel |
| Papiaments | komportashon; kondukta |
| Portugees | comportamento; conduta; procedimento |
| Saterfries | Apfierenge; Beniemen; Bedreegen; Ferhoolden |
| Spaans | conducta |
| Sweeds | beteende; uppförande |
| Tsjeggies | chování; jednání |
| Yslands | framkoma; hegðun |