| Woordsoort | byvoeglike naamwoord |
|---|---|
| Afbreking | ko·mun·a |
| Enkelvoud | Meervoud | |
|---|---|---|
| Nominatief | komuna | komunaj |
| Akkusatief | komunan | komunajn |
| Deens | fælles |
|---|---|
| Duits | gemein; allgemein; gemeinsam; gemeinschaftlich; allegemein; gewöhnlich; allgemein verbreitet; Gemein‐ |
| Engels | common; communal; concerted; generic; mutual; single |
| Faroëes | felags |
| Fins | yhteinen |
| Frans | commun |
| Italiaans | comune |
| Katalaans | comú |
| Latyn | communis |
| Nederlands | gemeenschappelijk; gezamenlijk |
| Noors | felles |
| Papiaments | komun |
| Pools | wspólny; pospolity |
| Portugees | comum |
| Saterfries | gemeen; algemeen; gemeensoam; gemeenskuppelk |
| Spaans | común |
| Sweeds | gemensam |
| Tsjeggies | společný |
| Yslands | sameiginlegur |