| Woordsoort | selfstandige naamwoord |
|---|---|
| Afbreking | ko·leg·o |
| Enkelvoud | Meervoud | |
|---|---|---|
| Nominatief | kolego | kolegoj |
| Akkusatief | kolegon | kolegojn |
| Afrikaans | kollega |
|---|---|
| Deens | kollega |
| Duits | Amtsbruder; Amtsgenosse; Genosse; Kollege |
| Engels | colleague; counterpart |
| Faroëes | starvsbróðir; lagsbróðir |
| Frans | collègue |
| Fries | amtgenoat; kollega |
| Italiaans | collegio; collega |
| Katalaans | col·lega |
| Latyn | collega |
| Nederlands | ambtgenoot; collega |
| Papiaments | kolega |
| Roemeens | coleg |
| Saterfries | Amtsbruur; Genosse; Kollege |
| Spaans | colega |
| Sweeds | kollega |
| Tsjeggies | kolega |
| Turks | meslekdaş |