| Woordsoort | selfstandige naamwoord |
|---|---|
| Afbreking | fi·anĉ·o |
| Enkelvoud | Meervoud | |
|---|---|---|
| Nominatief | fianĉo | fianĉoj |
| Akkusatief | fianĉon | fianĉojn |
| Deens | forlovede |
|---|---|
| Duits | Bräutigam; Verlobter |
| Engels | fiancé |
| Engels (Ou Engels) | brydguma |
| Faroëes | festarmaður; brúðgómur |
| Fins | sulhanen |
| Frans | fiancé; accordé |
| Fries | breugeman; feint |
| Grieks | αρραβωνιαστικόσ |
| Italiaans | fidanzato |
| Kabilies | isli (ⵉⵙⵍⵉ) |
| Katalaans | promès; xicot |
| Nederlands | bruidegom; galant; verloofde; bruigom |
| Noors | forlovede |
| Papiaments | komprometido |
| Portugees | noivo |
| Saterfries | Brüüdicham |
| Spaans | novio; prometido; novillo |
| Sweeds | fästman |
| Yslands | unnusti |