Synonym: expectorate
| Wortart | Verb |
|---|---|
| Aussprache | /spɪt/ |
| Trennung | spit |
| Shaw‐Alphabet | 𐑕𐑐𐑦𐑑 |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (I) spit | (I) spat, spit |
| (thou) spittest | (thou) spattest, spatst, spittest, spitst |
| (he) spits, spitteth | (he) spat, spit |
| (we) spit | (we) spat, spit |
| (you) spit | (you) spat, spit |
| (they) spit | (they) spat, spit |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (I) spit | (I) spat, spit |
| (thou) spit | (thou) spat, spit |
| (he) spit | (he) spat, spit |
| (we) spit | (we) spat, spit |
| (you) spit | (you) spat, spit |
| (they) spit | (they) spat, spit |
| Imperativ | |
| spit | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| spitting | spat, spit |
| Dänisch | spytte |
|---|---|
| Deutsch | speien; spucken |
| Esperanto | kraĉi |
| Färöerisch | spýta |
| Finnisch | sylkeä |
| Französisch | cracher |
| Italienisch | sputare |
| Jiddisch | שפּײַען |
| Katalanisch | escopir |
| Latein | spuere |
| Luxemburgisch | späitzen |
| Malaiisch | ludah; belah; membelah |
| Niederländisch | spugen; spuwen |
| Norwegisch | spytte |
| Polnisch | pluć |
| Portugiesisch | cuspir; salivar |
| Russisch | плевать |
| Saterfriesisch | späie; sputterje; sieuwje |
| Schottisch Gälisch | tilg smugaid |
| Spanisch | escupir |
| Sranan | spiti |
| Tschechisch | plivat |
| WestFriesisch | spuie |