| Uttal | /ˈkøːnɪç/ |
|---|---|
| Avstavning | Kö·nig |
| Del av tal | common noun |
| Genus | maskulinum |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | König | Könige |
| Genitiv | Königs | Könige |
| Dativ | König | Königen |
| Ackusativ | König | Könige |
| afrikaans | koning |
|---|---|
| albanska | mbret |
| danska2 | konge |
| engelska | king |
| engelska (fornengelska) | frea; cyning; dryhten; ealdor |
| esperanto | reĝo |
| finska | kuningas |
| franska | roi |
| grekiska | βασιλέας; βασιλιάς |
| isländska | konungur |
| italienska | re |
| jiddisch | מלך; קעניג |
| katalanska | rei |
| kymriska | brenin |
| latin | rex |
| lågskotska | keeng |
| lågtyska | köäning; koaning |
| malajiska | raja |
| nederländska | koning |
| norska | konge |
| patwa | king |
| portugisiska | rei |
| skotsk gaeliska | rìgh |
| spanska | rey |
| swahili | mfalme |
| svenska | kung; konung |
| tagalog | harì |
| turkiska | kral |
| ungerska | király |
| västfrisiska | kening |