| Pronuncia | /naˈtuːr/ |
|---|---|
| Sillabazione | Na·tur |
| Parte del discorso | common noun |
| Genere | femminile |
| Singolare | Plurale | |
|---|---|---|
| Nominativo | Natur | |
| Genitivo | Natur | |
| Dativo | Natur | |
| Accusativo | Natur |
| afrikaans | natuur |
|---|---|
| albanese | natyrë |
| basso‐tedesco | natuur; natüür |
| catalano | natura |
| ceco | povaha; přirozenost; příroda; přírodní |
| danese | natur |
| esperanto | naturo |
| faroense | náttúra |
| francese | nature |
| frisone di Saterland | Natuur |
| frisone occidentale | aard; natuer; wêzen |
| inglese | nature |
| inglese antico | gecynd |
| islandese | æði |
| italiano | carattere; indole; natura |
| latino | natura |
| lussemburgese | Natur |
| malese | alam |
| norvegese | natur |
| olandese | natuur |
| papiamento | naturalesa |
| polaco | natura |
| portoghese | natureza |
| scozzese | naitur |
| spagnolo | índole; naturaleza |
| svedese | art; natur |
| tailandese | ธรรม; ธรรมชาติ; อุปนิสัย |
| ungherese | természet |