| Pronuncia | /ˈkøːnɪç/ |
|---|---|
| Sillabazione | Kö·nig |
| Parte del discorso | common noun |
| Genere | maschile |
| Singolare | Plurale | |
|---|---|---|
| Nominativo | König | Könige |
| Genitivo | Königs | Könige |
| Dativo | König | Königen |
| Accusativo | König | Könige |
| basso‐tedesco | köäning |
|---|---|
| esperanto | reĝo |
| francese | roie |
| frisone occidentale | hear; man; kening |
| inglese | king |
| italiano | re |
| norvegese | konge |
| olandese | koning; heer |
| polaco | król |
| portoghese | rei |
| russo | король |
| scozzese | keeng |
| spagnolo | rey |
| svedese | kung |