| Pronuncia | /ˈappralən/ |
|---|---|
| Parte del discorso | verb |
| Modo indicativo | |
|---|---|
| Presente | Passato |
| (ich) abpralle | (ich) abprallte |
| (du) abprallst | (du) abpralltest |
| (er) abprallt | (er) abprallte |
| (wir) abprallen | (wir) abprallten |
| (ihr) abprallt | (ihr) abpralltet |
| (sie) abprallen | (sie) abprallten |
| Modo congiuntivo | |
| Presente | Passato |
| (ich) abpralle | (ich) abprallte |
| (du) abprallest | (du) abpralltest |
| (er) abpralle | (er) abprallte |
| (wir) abprallen | (wir) abprallten |
| (ihr) abprallet | (ihr) abpralltet |
| (sie) abprallen | (sie) abprallten |
| Modo imperativo | |
| (du) pralle ab | |
| (ihr) abprallt | |
| abprallen Sie | |
| Participi | |
| Participio presente | Participio passato |
| abprallend | (sein) abgeprallt |
| esperanto | resalti |
|---|---|
| francese | rebondir |
| frisone di Saterland | stoitje |
| frisone occidentale | ôfstuitsje |
| inglese | ricochet |
| olandese | aanslaan; opspringen; stuiten; afstuiten; terugspringen; afketsen |
| svedese | studsa |