| Prononciation | /ˈnɔrveːɡər/ |
|---|---|
| Césure | Nor·we·ger |
| Parti du discours | substantif |
| Genre | masculin |
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | Norweger | Norweger |
| Génitif | Norwegers | Norweger |
| Datif | Norweger | Norwegern |
| Accusatif | Norweger | Norweger |
| afrikaans | Noor; Noorweër |
|---|---|
| albanais | norvegjez |
| anglais | Norwegian |
| catalan | norueg |
| danois | nordmand |
| espagnol | noruego |
| espéranto | norvego |
| finnois | norjalainen |
| français | Norvégien |
| frison occidental | Noar |
| frison saterland | Norweger |
| grec | Νορβηγός |
| hongrois | norvég |
| islandais | Norðmaður |
| italien | norvegese |
| néerlandais | Noor |
| norvégien | nordmann |
| papiamento | noruechi; norwedji |
| polonais | Norweg |
| portugais | norueguês |
| russe | норвежец |
| suédois | norrman |
| turc | Norveçce; Norveçli |