| Prononciation | /mœnç/ |
|---|---|
| Parti du discours | substantif |
| Genre | masculin |
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | Mönch | Mönche |
| Génitif | Mönche | Mönche |
| Datif | Mönch, Mönche | Mönchen |
| Accusatif | Mönch | Mönche |
| afrikaans | monnik |
|---|---|
| anglais | monk |
| anglais (vieil anglais) | munuc; mynstermann |
| catalan | monjo |
| danois | munk |
| espagnol | fraile; monje |
| espéranto | monaĥo; monako |
| féringien | munkur |
| français | moine |
| frison occidental | muonts |
| frison saterland | Mönk |
| latin | cenobita; monachus; nonnus |
| néerlandais | monnik; kloosterbroeder; kloosterling; religieus |
| norvégien | munk |
| portugais | frei; monge |
| suédois | munk |
| tagalog | monghe |
| tchèque | mnich |
| thaï | พระ |
| turc | keşiş |