| Prononciation | /ˈkøːnɪç/ |
|---|---|
| Césure | Kö·nig |
| Parti du discours | substantif |
| Genre | masculin |
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | König | Könige |
| Génitif | Königs | Könige |
| Datif | König | Königen |
| Accusatif | König | Könige |
| anglais | king |
|---|---|
| bas allemand | köäning |
| espagnol | rey |
| espéranto | reĝo |
| français | roie |
| frison occidental | hear; man; kening |
| italien | re |
| néerlandais | koning; heer |
| norvégien | konge |
| polonais | król |
| portugais | rei |
| russe | король |
| scots | keeng |
| suédois | kung |