| Prononciation | /ʃtuˈdiːrən/ |
|---|---|
| Césure | stu·die·ren |
| Parti du discours | verbe |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ich) studiere | (ich) studierte |
| (du) studierst | (du) studiertest |
| (er) studiert | (er) studierte |
| (wir) studieren | (wir) studierten |
| (ihr) studiert | (ihr) studiertet |
| (sie) studieren | (sie) studierten |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (ich) studiere | (ich) studierte |
| (du) studierest | (du) studiertest |
| (er) studiere | (er) studierte |
| (wir) studieren | (wir) studierten |
| (ihr) studieret | (ihr) studiertet |
| (sie) studieren | (sie) studierten |
| Impératif | |
| (du) studiere | |
| (ihr) studiert | |
| studieren Sie | |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| studierend | (haben) studiert |
| afrikaans | bestudeer |
|---|---|
| anglais | study |
| espagnol | estudiar |
| espéranto | studi |
| frison occidental | bestudearje |
| néerlandais | bestuderen; instuderen; studie maken van |
| suédois | studera |
| thaï | ศึกษา |