| Prononciation | /ˈbrɛnən/ |
|---|---|
| Césure | bren·nen |
| Parti du discours | verbe |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ich) brenne | (ich) brannte |
| (du) brennst | (du) branntest |
| (er) brennt | (er) brannte |
| (wir) brennen | (wir) brannten |
| (ihr) brennt | (ihr) branntet |
| (sie) brennen | (sie) brannten |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (ich) brenne | (ich) brennte |
| (du) brennest | (du) brenntest |
| (er) brenne | (er) brennte |
| (wir) brennen | (wir) brennten |
| (ihr) brennet | (ihr) brenntet |
| (sie) brennen | (sie) brennten |
| Impératif | |
| (du) brenne | |
| (ihr) brennt | |
| brennen Sie | |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| brennend | (haben) gebrannt |
| afrikaans | brand |
|---|---|
| anglais | burn; be on fire |
| catalan | cremar |
| danois | brænde |
| espagnol | arder; quemarse |
| espéranto | bruli |
| féringien | brenna |
| finnois | palaa |
| français | brûler |
| frison occidental | baarne; brâne |
| frison saterland | baadenje |
| gaélique écossais | loisg |
| grec | καίω |
| hawaiien | ʻā |
| hongrois | ég; elég; lángol |
| italien | ardere; bruciare |
| latin | flagrare; urere; flammare |
| luxembourgeois | brennen |
| malais | bakar … membakar; menyala; bakar |
| néerlandais | branden |
| norvégien | brenne |
| papiamento | kima |
| polonais | palić się; spalać |
| portugais | arder; queimar; queimar‐se |
| roumain | arde |
| russe | гореть; жечь |
| sranan | bron |
| suédois | brinna |
| tchèque | hořet |
| thaï | ไหม้ |
| turc | yanmak |
| yidiche | ברענען |