| Prononciation | /ˈmøːɡən/ |
|---|---|
| Césure | mö·gen |
| Parti du discours | verbe |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ich) mag | (ich) mochte |
| (du) magst | (du) mochtest |
| (er) mag | (er) mochte |
| (wir) mögen | (wir) mochten |
| (ihr) mögt | (ihr) mochtet |
| (sie) mögen | (sie) mochten |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (ich) möge | (ich) möchte |
| (du) mögest | (du) möchtest |
| (er) möge | (er) möchte |
| (wir) mögen | (wir) möchten |
| (ihr) möget | (ihr) möchtet |
| (sie) mögen | (sie) möchten |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| mögend | (haben) gemocht |
| anglais | be fond of; love |
|---|---|
| danois | være vild efter |
| espéranto | ŝategi |
| frison saterland | liede muuge |
| islandais | vera vitlaus í |
| néerlandais | dol zijn op; gek zijn op; verzot zijn op |
| norvégien | være vill etter |
| suédois | vara tokig i |