| Prononciation | /ˈraɪtən/ |
|---|---|
| Parti du discours | verbe |
| Indicatif | |
|---|---|
| Présent | Passé |
| (ich) reite | (ich) ritt |
| (du) reitest | (du) rittest, rittst |
| (er) reitet | (er) ritt |
| (wir) reiten | (wir) ritten |
| (ihr) reitet | (ihr) rittet |
| (sie) reiten | (sie) ritten |
| Subjonctif | |
| Présent | Passé |
| (ich) reite | (ich) ritte |
| (du) reitest | (du) rittest |
| (er) reite | (er) ritte |
| (wir) reiten | (wir) ritten |
| (ihr) reitet | (ihr) rittet |
| (sie) reiten | (sie) ritten |
| Impératif | |
| (du) reite | |
| (ihr) reitet | |
| reiten Sie | |
| Participes | |
| Participe présent | Participe passé |
| reitend | (haben) geritten |
| afrikaans | ry |
|---|---|
| anglais | ride |
| anglais (vieil anglais) | ærnan; ridan |
| catalan | cavalcar; muntar |
| danois | ride |
| espagnol | cabalgar; montar |
| espéranto | rajdi |
| féringien | ríða |
| finnois | ratsastaa |
| français | chevaucher; monter à bicyclette; monter à cheval |
| frison occidental | ride |
| frison saterland | riede |
| néerlandais | rijden |
| portugais | andar a cavalo; cavalgar; montar |
| suédois | rida |
| turc | binmek |