| Pronunciación | /ˈnɔrveːɡər/ |
|---|---|
| Separación | Nor·we·ger |
| Categoría gramatical | sustantivo |
| Género | masculino |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Caso nominativo | Norweger | Norweger |
| Caso genitivo | Norwegers | Norweger |
| Caso dativo | Norweger | Norwegern |
| Caso acusativo | Norweger | Norweger |
| afrikáans | Noor; Noorweër |
|---|---|
| albanés | norvegjez |
| catalán | norueg |
| danés | nordmand |
| español | noruego |
| esperanto | norvego |
| finés | norjalainen |
| francés | Norvégien |
| frisón de Saterland | Norweger |
| frisón occidental | Noar |
| griego | Νορβηγός |
| húngaro | norvég |
| inglés | Norwegian |
| islandés | Norðmaður |
| italiano | norvegese |
| neerlandés | Noor |
| noruego | nordmann |
| papiamento | noruechi; norwedji |
| polaco | Norweg |
| portugués | norueguês |
| ruso | норвежец |
| sueco | norrman |
| turco | Norveçce; Norveçli |