| Utspraak | /ˈkɛnən/ |
|---|---|
| Ofbreking | ken·nen |
| Wurdsoarte | tiidwurd |
| Oantoanende foarm | |
|---|---|
| Notiid | Doetiid |
| (ich) kenne | (ich) kannte |
| (du) kennst | (du) kanntest |
| (er) kennt | (er) kannte |
| (wir) kennen | (wir) kannten |
| (ihr) kennen | (ihr) kanntet |
| (sie) kennen | (sie) kannten |
| Oanfoegjende foarm | |
| Notiid | Doetiid |
| (ich) kenne | (ich) kennte |
| (du) kennest | (du) kenntest |
| (er) kenne | (er) kennte |
| (wir) kennen | (wir) kennten |
| (ihr) kennet | (ihr) kenntet |
| (sie) kennen | (sie) kennten |
| Mulwurden | |
| Nomulwurd | Doemulwurd |
| kennend | (haben) gekannt |
| Afrikaansk | ken |
|---|---|
| Albaneesk | njoh |
| Esperanto | koni |
| Ingelsk | know |
| Nederdútsk | kennen |
| Nederlânsk | kennen |
| Papiamintsk | konosé |
| Taisk | รู้จัก |