| Pronunciation | /ˈkɛnən/ |
|---|---|
| Hyphenation | ken·nen |
| Part of speech | verb |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ich) kenne | (ich) kannte |
| (du) kennst | (du) kanntest |
| (er) kennt | (er) kannte |
| (wir) kennen | (wir) kannten |
| (ihr) kennen | (ihr) kanntet |
| (sie) kennen | (sie) kannten |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (ich) kenne | (ich) kennte |
| (du) kennest | (du) kenntest |
| (er) kenne | (er) kennte |
| (wir) kennen | (wir) kennten |
| (ihr) kennet | (ihr) kenntet |
| (sie) kennen | (sie) kennten |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| kennend | (haben) gekannt |
| Afrikaans | ken |
|---|---|
| Albanian | njoh |
| Dutch | kennen |
| English | know |
| Esperanto | koni |
| Low German | kennen |
| Papiamento | konosé |
| Thai | รู้จัก |