| Pronunciation | /ˈmøːɡən/ |
|---|---|
| Hyphenation | mö·gen |
| Part of speech | verb |
| Indicative mood | |
|---|---|
| Present tense | Past tense |
| (ich) mag | (ich) mochte |
| (du) magst | (du) mochtest |
| (er) mag | (er) mochte |
| (wir) mögen | (wir) mochten |
| (ihr) mögt | (ihr) mochtet |
| (sie) mögen | (sie) mochten |
| Subjunctive mood | |
| Present tense | Past tense |
| (ich) möge | (ich) möchte |
| (du) mögest | (du) möchtest |
| (er) möge | (er) möchte |
| (wir) mögen | (wir) möchten |
| (ihr) möget | (ihr) möchtet |
| (sie) mögen | (sie) möchten |
| Participles | |
| Present participle | Past participle |
| mögend | (haben) gemocht |
| Danish | være vild efter |
|---|---|
| Dutch | dol zijn op; gek zijn op; verzot zijn op |
| English | be fond of; love |
| Esperanto | ŝategi |
| Icelandic | vera vitlaus í |
| Norwegian | være vill etter |
| Saterland Frisian | liede muuge |
| Swedish | vara tokig i |