| Trennung | über·trei·ben |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) übertreibe | (ich) übertrieb |
| (du) übertreibst | (du) übertriebst |
| (er) übertreibt | (er) übertrieb |
| (wir) übertreiben | (wir) übertrieben |
| (ihr) übertreibt | (ihr) übertriebt |
| (sie) übertreiben | (sie) übertrieben |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) übertreibe | (ich) übertriebe |
| (du) übertreibest | (du) übertriebest |
| (er) übertreibe | (er) übertriebe |
| (wir) übertreiben | (wir) übertrieben |
| (ihr) übertreibet | (ihr) übertriebet |
| (sie) übertreiben | (sie) übertrieben |
| Imperativ | |
| (du) übertreibe | |
| (ihr) übertreibt | |
| übertreiben Sie | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| übertreibend | (haben) übertrieben |
| Afrikaans | oordrýf; oordrýwe |
|---|---|
| Englisch | exaggerate; overstate |
| Esperanto | troigi |
| Niederländisch | chargeren; overdríjven; aandikken |
| Schwedisch | förstora |
| Spanisch | abultar; exagerar |