Synonym: ansprechen
| Aussprache | /ˈanreːdən/ |
|---|---|
| Trennung | an·re·den |
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) rede an | (ich) redete an |
| (du) redest an | (du) redetest an |
| (er) redet an | (er) redete an |
| (wir) reden an | (wir) redeten an |
| (ihr) redet an | (ihr) redetet an |
| (sie) reden an | (sie) redeten an |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) rede an | (ich) redete an |
| (du) redest an | (du) redetest an |
| (er) rede an | (er) redete an |
| (wir) reden an | (wir) redeten an |
| (ihr) redet an | (ihr) redetet an |
| (sie) reden an | (sie) redeten an |
| Imperativ | |
| (du) rede an | |
| (ihr) redet an | |
| reden Sie an | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| anredend | (haben) angeretet |
| Afrikaans | toespreek; aanspreek |
|---|---|
| Englisch | address; accost |
| Esperanto | alparoli |
| Französisch | adresser la parole à; interpeller; parler à; aborder |
| Latein | appellare |
| Niederländisch | aanklampen; aanspreken; toespreken |
| Saterfriesisch | anspreke |
| Spanisch | dirigir la palabra a; dirigirse a |
| Ungarisch | megszólít |
| WestFriesisch | oanklampe; oansprekke; tasprekke |