| Trennung | zu·sam·men·sit·zen |
|---|---|
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) sammensitze zu | (ich) sammensaß zu |
| (du) sammensitzt zu | (du) sammensaßest zu, sammensaßt zu |
| (er) sammensitzt zu | (er) sammensaß zu |
| (wir) sammensitzen zu | (wir) sammensaßen zu |
| (ihr) sammensitzen zu | (ihr) sammensaßt zu |
| (sie) sammensitzen zu | (sie) sammensaßen zu |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) sammensitze zu | (ich) sammensäße zu |
| (du) sammensitzest zu | (du) sammensäßest zu |
| (er) sammensitze zu | (er) sammensäße zu |
| (wir) sammensitzen zu | (wir) sammensäßen zu |
| (ihr) sammensitzet zu | (ihr) sammensäßet zu |
| (sie) sammensitzen zu | (sie) sammensäßen zu |
| Imperativ | |
| (du) zusammensitze | |
| (ihr) sammensitzen zu | |
| sammensitzen Sie zu | |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| zusammensitzend | (haben) zusammengesessen |
| Afrikaans | vergader |
|---|---|
| Albanisch | mbledh |
| Englisch | meet |
| Esperanto | kunsidi |
| Französisch | siéger |
| Niederländisch | vergaderen; zitting houden |