| Aussprache | /fʊŋktsjoˈniːrən/ |
|---|---|
| Trennung | funk·ti·o·nie·ren |
| Wortart | Verb |
| Indikativ | |
|---|---|
| Präsens | Präterium |
| (ich) funktioniere | (ich) funktionierte |
| (du) funktionierst | (du) funktioniertest |
| (er) funktioniert | (er) funktionierte |
| (wir) funktionieren | (wir) funktionierten |
| (ihr) funktionieren | (ihr) funktioniertet |
| (sie) funktionieren | (sie) funktionierten |
| Konjunktiv | |
| Präsens | Präterium |
| (ich) funktioniere | (ich) funktionierte |
| (du) funktionierest | (du) funktioniertest |
| (er) funktioniere | (er) funktionierte |
| (wir) funktionieren | (wir) funktionierten |
| (ihr) funktionieret | (ihr) funktioniertet |
| (sie) funktionieren | (sie) funktionierten |
| Partizipien | |
| Präsenspartizip | Perfektpartizip |
| funktionierend | (haben) funktioniert |
| Englisch | operate |
|---|---|
| Esperanto | funkcii |
| Niederdeutsch | warken |
| Niederländisch | het doen; in zijn werk gaan; functioneren; werken |
| Saterfriesisch | funktioniere |